FAQ (Frequently Asked Questions)



Jaka jest skuteczność działań windykacyjnych firmy B2B Inkasso i jakie czynniki mają
na nią decydujący wpływ?

 
Nie można jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, gdyż do każdego dłużnika
podchodzimy indywidualnie.

Na skuteczność działań windykacyjnych wpływają następujące czynniki:
- moment przekazania sprawy,
- wysokość roszczenia,
- stan majątkowy dłużnika,
- aktualność informacji o dłużniku przekazanych przez wierzyciela,
- szybkość podejmowania działań windykacyjnych,
- konsekwencja działania,
- profesjonalny sposób prowadzenia działań windykacyjnych,
- stosowana technologia i procedury,
- doświadczenie w postępowaniu z dłużnikiem.

Na czym polega windykacja outsourcing’owa?

Windykacja outsourcing’owa  w praktyce oznacza powierzenie określonych spraw do windykacji firmie zewnętrznej, wyspecjalizowanej w zakresie dochodzenia należności.
 


Jakie korzyści mogą osiągać firmy korzystające z windykacji zewnętrznej?

Oczywiście można samemu zająć się odzyskaniem należności, na potrzeby tego opracowania wyręczyliśmy Ciebie, prezentując poniższe zestawienie.

Zalety:

  • wierzytelność należy do Ciebie — Ty decydujesz o tym, czy będziesz chciał ją odzyskać i jakie kroki ku temu poczynisz,

  • na ogół znasz dłużnika i jego możliwości płatnicze.

A teraz czemu mimo to warto skorzystać z Naszych usług:

Podjęcie współpracy z firmą zewnętrzną w zakresie obsługi wierzytelności pozwala Klientowi skupić się na podstawowej działalności, zwiększa się tym samym efektywność Jego pracy.
Poza tym bezwątpienia rozmowy o długach, nie należą do przyjemnych. Ponad to występują silne i często niepotrzebne emocje.
Dłużnik z pewnością lepiej zna Ciebie niż Ty go, wobec czego będzie zwlekał z płatnością w nieskończoność.
Duże koszty — to przede wszystkim telefony, poczta, delegacje, wynagrodzenia pracowników, zaplecze techniczne itp. (szczególnie jest to odczuwalne, kiedy prowadzisz działalność na dużą skalę i masz wielu kontrahentów). Prawdopodobnie nie znasz skutecznych metod by odzyskać swoje pieniądze,
zwlekając i odkładając pewne sprawy na później doprowadzasz do sytuacji kiedy zaczyna brakować Ci pieniędzy na bieżące inwestycje, a wierzytelności się przedawniają.


Jak sprawdzić numer VAT kontrahenta?

Od 1 maja 2004 r. należy zwrócić szczególną uwagę na numery identyfikacyjne VAT swoich kontrahentów. Bowiem posługiwanie się prawidłowym i ważnym numerem VAT odbiorcy towarów jest jednym z warunków zastosowania 0% stawki VAT na dostawy towarów do Unii europejskiej.
Poprawność numeru VAT swojego kontrahenta można sprawdzić na stronie internetowej Komisji Europejskiej pod adresem: Na stronie tej należy określić państwo kontrahenta, wpisać podany przez niego numer VAT UE i wówczas otrzymamy informację, czy numer ten jest prawidłowy. Jednak w ten sposób można jedynie sprawdzić stan na bieżący dzień - nie można wpisać wstecznej daty i żądać potwierdzenia, czy np. 3 miesiące wcześniej ten kontrahent miał również ważny numer VAT.
Numer identyfikacyjny VAT UE kontrahentów można również sprawdzić
- drogą pocztową wysyłając pytanie na adres:
Ministerstwo Finansów, Ośrodek Zamiejscowy Biura Wymiany Informacji o VAT w Koninie,
ul. Poznańska 46, 62-510 Konin
- telefonicznie : (063) 242 33 55

Co jest skuteczniejsze, windykacja polubowna, czy egzekucja komornicza?

Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta, zarówno windykacja polubowna jak i egzekucja komornicza mają swoje plusy i minusy. Jeżeli weźmiemy pod uwagę windykację przed sądową to niewątpliwie jest ona o wiele korzystniejsza dla wierzyciela jeśli zależy mu na szybkości. Jest również skuteczniejsza, jeśli dłużnik przejawia chęć do regulowania swoich należności. Jeśli natomiast mamy pewność, że dłużnik płacić nie będzie wtedy niewątpliwie oficjalna droga sądowa oraz egzekucja komornicza będzie skuteczniejsza. Jest to oczywiście procedura dużo wolniejsza, gdyż musi wiązać się z rozpatrywaniem sprawy przez sąd.
Egzekucja komornicza jest bardziej uciążliwa dla dłużnika i łączy się z większymi kosztami. Oczywiście najlepszym rozwiązaniem jest połączenie obu tych metod.
Wpierw należy prowadzić egzekucję polubowną, próbować rozmawiać z dłużnikiem, a później jeśli nie przynosi to efektu kierować sprawę do sądu i do egzekucji komorniczej.

Opóźnienia w płatnościach w krajach Unii Europejskiej

W Państwach Członkowskich Unii Europejskiej obowiązuje dyrektywa dotycząca przeciwdziałaniu opóźnieniom w płatnościach dotyczących transakcji handlowych. Dyrektywa ta mówi, że w przypadku opóźnienia w płatnościach, dostawcy towaru lub usługi należą się automatycznie odsetki bez konieczności się upominania o nie. W myśl tej dyrektywy transakcja handlowa to taka transakcja, która jest zawierana pomiędzy przedsiębiorcami, pomiędzy przedsiębiorcami a władzami publicznymi w wyniku, której za dostarczony towar lub zrealizowaną usługę, należne jest wynagrodzenie. W przypadku, gdy nastąpiło przez kontrahenta opóźnienie w płatnościach, dostawcy przysługują odsetki już od następnego dnia po upływie okresu płatności w przypadku kiedy ten termin został określony w umowie.
Natomiast, gdy termin płatności nie został określony w umowie dostawcy należą się automatycznie odsetki bez konieczności upominania w terminie:

30 dni od daty otrzymania przez dłużnika faktury lub równorzędnego wezwania do dokonania zapłaty
-jeżeli data otrzymania faktury lub równorzędnego wezwania do zapłaty nie jest określona, w terminie 30 dni od dnia otrzymania towarów lub usług
jeżeli dłużnik otrzyma fakturę lub równorzędne wezwanie do zapłaty wcześniej niż towary lub usługi - w terminie 30 dni od otrzymania towarów lub usług.

Wysokość odsetek za opóźnienie w płatnościach określana jest na podstawie odsetek stosowanych przez Europejski Bank Centralny- tzw. stopy referencyjnej powiększonej o co najmniej siedem punktów procentowych. W przypadku gdy płatność dotyczy kraju gdzie płatność dokonywana jest w innej walucie niż Euro, to stopą referencyjną będzie odpowiadająca jej stopa wyznaczona przez bank centralny tego państwa. Poza odsetkami wierzyciel może domagać się również odszkodowania z tytułu kosztów które poniósł przez opóźnienie w płatnościach spowodowane przez dłużnika /chyba że ten ostatni nie odpowiada za opóźnienie/.
Dyrektywa nie reguluje transakcji zawieranych z konsumentami, odsetek związanych z innymi płatnościami, np. płatnościami dokonywanymi na mocy przepisów prawa czekowego i wekslowego, płatnościami dokonywanymi w charakterze odszkodowania za szkody, w tym płatnościami ze strony towarzystw ubezpieczeniowych.
Zainteresowanych tym tematem odsyłamy do dyrektywy 2000/35/EC Parlamentu Europejskiego
z dnia 29.06.2000 r. dotyczącej przeciwdziałania opóźnieniom w płatnościach w transakcjach handlowych.

Czego nie może zająć komornik?

Podstawowe zasady ograniczeń w zakresie egzekucji prowadzonych przez komorników sądowych biorą między innymi w ochronie rolników oraz zapewniają minimalne wynagrodzenie, pozwalają także zachować przedmioty użytku domowego oraz te, bez których nie zdolni jesteśmy do pracy zawodowej.

Egzekucja z rachunków bankowych
Ograniczenie w tym zakresie obejmuje rachunki oszczędnościowe oraz oszczędnościowo-rozliczeniowe, niezależnie od zawartych przez dłużnika umów pozostają pod ochroną, czyli są wolne od zajęcia. Jednak tylko do wysokości 3-krotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw , bez wypłat nagród z zysku.
Wyjątek stanowi wierzytelność z tytułu alimentów, gdzie egzekucja dotyczy pełnej wartości w zakresie obowiązku ich spłat. W przypadku wypłacania pieniędzy z rachunków bankowych przedsiębiorców sąd może nakazać wypłatę zobowiązań finansowych z tytułu wynagrodzeń dla pracowników zatrudnionych u dłużnika na okres do 3 miesięcy w wysokości minimum za pracę.

Egzekucja z wynagrodzenia
Komornik nie może zając całości wypłaty dłużnika. Nawet gdy egzekwowane są alimenty, może zostać potrącone do 60 proc. z całości pensji po odliczeniu wszystkich składek ubezpieczeniowych i podatku. Do pełnej wysokości mogą zostać egzekwowane dodatkowe wypłaty premie roczne czy nagrody, jeśli dotyczą zaspokojenia świadczeń alimentacyjnych. Jeśli dotyczą one innych należności niż alimenty, sąd nie może zając więcej niż 50 proc. wynagrodzenia.

Kwoty wolne od potrąceń za pracę to:
- minimalne wynagrodzenie, 75 % wynagrodzenia przy potrąceniu zaliczek pieniężnych oraz
- 90 % wynagrodzenia przy potrąceniu kar pieniężnych o których mowa w Kodeksie Pracy.

Ile zatem komornik może pozostawić dłużnikowi minimalnej kwoty na przeżycie?
W przypadku osób nie pobierających stałego wynagrodzenia bądź rolnika, prawo mówi o pozostawieniu środków niezbędnych na utrzymanie rodziny przez co najmniej dwa tygodnie. Ocena wysokości kwoty pozostaje w gestii komornika.

Egzekucja z ruchomości
Sąd nie może zając wszystkich ruchomości. Powinien zapewnić, mimo posiadanych długów, minimum egzystencji rodzinie dłużnika oraz samemu dłużnikowi.
Można zatem zachować:
- rzeczy codziennego użytku,
- niezbędne do osobistej pracy zarobkowej
- oraz surowce niezbędne do produkcji na okres jednego tygodnia. I tutaj wyjątek - wyłączenie pojazdów mechanicznych. Komornik zobowiązany jest do ustalenia, jaki zawód wykonuje dłużnik i zadecydować o minimum, które mu przysługuje.

Nie podlegają również egzekucji: sprzęty domowe, przedmioty niezbędne do nauki, zapasy żywności i opały na okres jednego miesiąca, pościel, bielizna czy ubranie, przedmioty kultu religijnego lub wszelkie inne o zdolności użytkowej.

Wspomniana ochrona rolników opiera się na ochronie inwentarza, który nie może zostać zajęty i reguluje to szczegółowo rozporządzenie ministra sprawiedliwości z dnia 16 maja 1996 roku. Zabrania się także zajęcia narzędzi i urządzeń rolniczych, nawozów, ośrodków ochrony roślin. W przypadku zaliczek kontraktacyjnych uzależnione jest to od zobowiązań z tytułu alimentów.

Od 1 lutego 2005 Sejm zabronił także egzekwowania należności z tytułu unijnych bezpośrednich dopłat dla rolników. Jednak kiedy środki unijne trafia na konto rolnika, będą mogły być egzekwowane przez komornika bez względu na ich pochodzenie.

Pozostałe ograniczenia
W zakresie egzekwowanych od dłużnika dóbr chronione są między innymi: sumy i świadczenia w naturze których przeznaczenie to wyjazdy służbowe, sumy od Skarbu Państwa (jak stypendia, wsparcia), chyba że powstał obowiązek alimentacyjny, również wierzytelności dłużnika od państwa z tytułu dostaw, robót , usług nie przekraczających 75 proc. każdorazowej wpłaty.

Komorniki nie może zająć trzech czwartych świadczeń z ubezpieczeń osobowych oraz odszkodowania z ubezpieczeń majątkowych. Całkowicie zwolnione od egzekwowania są natomiast: wszelkie świadczenia alimentacyjne, rodzinne, dodatki rodzinne, pielęgnacyjne, porodowe i dla sierot zupełnych.

źródło: Gazeta podatkowa.

Czy adwokat miał prawo odmówić udziału w czynnościach egzekucyjnych?

Adwokatom nie wolno brać udziału w czynnościach egzekucyjnych. Zakaz ten nie odnosi się wprawdzie do czynności sądowych ani związanych z egzekucją z nieruchomości, jednak dotyczy wszelkich innych czynności. Wynika to z par. 58 zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu, uchwalonego przez Naczelną Radę Adwokacką 10 października 1998 r.

Czy komornik musi zawiadamiać strony o każdej dokonanej czynności?

Oczywiście, komornik jest obowiązany do zawiadamiania strony o każdej dokonanej czynności, o której terminie nie była zawiadomiona i przy której nie była obecna. Na jej żądanie udziela też wyjaśnień o stanie sprawy.

Co aktualnie jest tytułem egzekucyjnym?

Obecnie są nimi:
• prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu orzeczenia sądów i ugody przed nimi zawarte, akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji (musi on obejmować obowiązek zapłaty sumy pieniężnej lub uiszczenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku ilość określonej ilości, czy obowiązek wydania rzeczy indywidualnie oznaczonej albo lokalu, nieruchomości lub statku wpisanego do rejestru; zawsze jest konieczne wpisanie do aktu terminu zapłaty, uiszczenia lub wydania);

• akt notarialny, w którym właściciel nieruchomości albo wierzyciel wierzytelności obciążonej hipoteką, niebędący dłużnikiem osobistym, poddał się egzekucji z obciążonej nieruchomości albo wierzytelności, w celu zaspokojenia wierzyciela hipotecznego (wysokość wierzytelności musi być w akcie określona wprost albo za pomocą klauzuli waloryzacyjnej, akt powinien także określać warunki upoważniające wierzyciela do prowadzenia egzekucji, musi być również wskazany termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności);

• akt notarialny, w którym niebędący dłużnikiem właściciel ruchomości lub prawa obciążonych zastawem, poddaje się egzekucji z tych obciążonych wartości w celu zaspokojenia zastawnika (konieczne jest określenie w akcie wysokości wierzytelności podlegającej zabezpieczeniu i termin, do którego wierzycielowi wolno domagać się nadania aktowi klauzuli wykonalności). I inne.
Tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności jest tytułem wykonawczym, czyli podstawą egzekucji.
 
Jak odliczyć wierzytelność nieściągalną?

Korekta podatku należnego związanego z towarami lub usługami jest możliwa także w przypadku wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, czyli kosztów uzyskania przychodów w świetle ustawy o podatku dochodowym. Korekta obejmuje także kwotę podatku wliczoną w kwotę wierzytelności nieściągalnej. Aby korekta była możliwa, niezbędne jest spełnienie kilku warunków.

Dostawa towarów bądź świadczenie usług musi odbyć się na rzecz osoby posiadającej status czynnego podatnika VAT, niebędącej w trakcie likwidacji lub postępowania upadłościowego. Same wierzytelności należy udokumentować w deklaracji podatkowej, ale nie mogą one być uregulowane lub zbyte.

Ponad to od chwili wystawienia faktury służącej odpisaniu wierzytelności nie może minąć 5 lat - licząc od roku, w którym ją wystawiono. Wierzyciel powinien również dopełnić obowiązku zawiadomienia dłużnika o odpisaniu wierzytelności, z uwzględnieniem 28-dniowego terminu spłaty. Korekta może objąć rozliczenie za okres następujący po miesiącu poinformowania dłużnika o konieczności spłaty.

Jeśli po dokonaniu korekty należność została uregulowana, podatnik musi zwiększyć VAT należny w rozliczeniu za okres uregulowania zaległości. Częściowe jej uregulowanie zwiększa podatek w odniesieniu do danej części. Warto jednak zapamiętać, że zastosowanie ulgi nie jest możliwe, jeśli między wierzycielem i dłużnikiem istnieją określone związki.
(źródło: Gazeta Prawna)
 
Dłużnik w stanie upadłości - co z majątkiem?

Wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć dłużnik jak i wierzyciel. Jednak wniosek składany przez dłużnika, z tytułu iż posiada większą wiedzę o przedsiębiorstwie niż wierzyciel, jest różny od wniosku składanego przez wierzyciela.
Wierzyciel, może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości dłużnika, w sytuacji gdy dłużnik pomimo wcześniejszych wezwań do zapłaty nie uregulował zobowiązania.

Przesłanką ogłoszenia upadłości jest:
1. Trwałe zaprzestanie płacenia długów. Krótkotrwałe wstrzymanie płacenia długów na skutek przejściowych trudności nie stanowi przesłanki do ogłoszenia upadłości.
2. Stan majątkowy dłużnika, który nie wystarcza na spłatę długów.

Aczkolwiek ogłoszenie upadłości dłużnika znacznie ogranicza możliwość dochodzenia roszczeń przez wierzycieli. W przypadku tego postępowania jest ustanawiana tak zwana masa upadłościowa, której zasoby powinny pokryć zobowiązania upadłej firmy.

W pierwszej kolejności z masy upadłości pokrywane są:

* koszty postępowania upadłościowego;
* koszty postępowania układowego poprzedzającego ogłoszenie upadłości;
* wydatki połączone z zarządem i likwidacją masy upadłości;
* podatki;
* inne daniny publiczne;
* wsparcia dla upadłego i jego rodziny, oraz ciążące na nim należności alimentacyjne;
* należności za pracę;
* renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci;
* koszty ostatniej choroby;
* zwykłego pogrzebu upadłego.

Niestety, ale wierzytelności kontrahentów handlowych należą dopiero do kategorii szóstej i mogą być zaspokojone po spłaceniu należności zaliczanych do kategorii od I do V.

Po ogłoszeniu upadłości dłużnik traci możliwość korzystania i rozporządzania należącym do niego majątkiem. Majątek ten stanowi masę upadłości, którą zarządza syndyk wyznaczony przez sąd. Natomiast wierzyciel takiego dłużnika powinien dochodzić swoich roszczeń w ramach postępowania upadłościowego. Aby w ogóle sądownie przyznano prawo do wierzytelności, to w tej sytuacji wierzyciel upadłego, musi w oznaczonym terminie zgłosić sędziemu - komisarzowi swoją wierzytelność na piśmie.

c.d.n.