Oczywiście można samemu zająć się odzyskaniem
należności, na potrzeby tego opracowania wyręczyliśmy
Ciebie, prezentując poniższe zestawienie.
Zalety:
Podjęcie współpracy z firmą zewnętrzną w zakresie
obsługi wierzytelności pozwala Klientowi skupić się na
podstawowej działalności, zwiększa się tym samym
efektywność Jego pracy.
Poza tym bezwątpienia rozmowy
o długach, nie należą do przyjemnych. Ponad to
występują silne i często niepotrzebne emocje.
Dłużnik z pewnością lepiej zna Ciebie niż Ty go,
wobec czego będzie zwlekał z płatnością w
nieskończoność.
Duże koszty — to przede wszystkim telefony, poczta,
delegacje, wynagrodzenia pracowników, zaplecze
techniczne itp. (szczególnie jest to odczuwalne, kiedy
prowadzisz działalność na dużą skalę i masz wielu
kontrahentów). Prawdopodobnie nie znasz skutecznych metod by odzyskać swoje pieniądze,
zwlekając i odkładając pewne sprawy na później
doprowadzasz do sytuacji kiedy zaczyna brakować Ci
pieniędzy na bieżące inwestycje, a wierzytelności się
przedawniają.
Od 1
maja 2004 r. należy zwrócić szczególną uwagę na numery
identyfikacyjne VAT swoich kontrahentów. Bowiem
posługiwanie się prawidłowym i ważnym numerem VAT
odbiorcy towarów jest jednym z warunków zastosowania 0%
stawki VAT na dostawy towarów do Unii europejskiej.
Poprawność numeru VAT swojego kontrahenta można
sprawdzić na stronie internetowej Komisji Europejskiej
pod adresem:
Na stronie tej należy określić państwo kontrahenta,
wpisać podany przez niego numer VAT UE i wówczas
otrzymamy informację, czy numer ten jest prawidłowy.
Jednak w ten sposób można jedynie sprawdzić stan na
bieżący dzień - nie można wpisać wstecznej daty i żądać
potwierdzenia, czy np. 3 miesiące wcześniej ten
kontrahent miał również ważny numer VAT.
Numer identyfikacyjny VAT UE kontrahentów można również
sprawdzić
- drogą pocztową wysyłając pytanie na adres:
Ministerstwo Finansów,
Ośrodek Zamiejscowy Biura Wymiany Informacji o VAT w
Koninie,
ul. Poznańska 46,
62-510 Konin
- telefonicznie : (063) 242 33 55
Co jest skuteczniejsze, windykacja polubowna, czy
egzekucja komornicza?
Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta, zarówno
windykacja polubowna jak i egzekucja komornicza mają
swoje plusy i minusy. Jeżeli
weźmiemy pod uwagę windykację przed
sądową to niewątpliwie jest ona o wiele korzystniejsza
dla wierzyciela jeśli zależy mu na szybkości. Jest
również skuteczniejsza, jeśli dłużnik przejawia chęć do
regulowania swoich należności. Jeśli natomiast mamy
pewność, że dłużnik płacić nie będzie wtedy niewątpliwie
oficjalna droga sądowa oraz egzekucja komornicza będzie
skuteczniejsza. Jest to oczywiście procedura dużo
wolniejsza, gdyż musi wiązać się z rozpatrywaniem sprawy
przez sąd.
Egzekucja komornicza jest
bardziej uciążliwa dla dłużnika i łączy się z większymi
kosztami. Oczywiście najlepszym rozwiązaniem jest
połączenie obu tych metod.
Wpierw należy prowadzić
egzekucję polubowną, próbować rozmawiać z dłużnikiem, a
później jeśli nie przynosi to efektu kierować sprawę do
sądu i do egzekucji komorniczej.
Opóźnienia w płatnościach w krajach Unii Europejskiej
W Państwach Członkowskich Unii Europejskiej obowiązuje
dyrektywa dotycząca przeciwdziałaniu opóźnieniom w
płatnościach dotyczących transakcji handlowych.
Dyrektywa ta mówi, że w przypadku opóźnienia w
płatnościach, dostawcy towaru lub usługi należą się
automatycznie odsetki bez konieczności się upominania o
nie. W myśl tej dyrektywy transakcja handlowa to taka
transakcja, która jest zawierana pomiędzy
przedsiębiorcami, pomiędzy przedsiębiorcami a władzami
publicznymi w wyniku, której za dostarczony towar lub
zrealizowaną usługę, należne jest wynagrodzenie. W
przypadku, gdy nastąpiło przez kontrahenta opóźnienie w
płatnościach, dostawcy przysługują odsetki już od
następnego dnia po upływie okresu płatności w przypadku
kiedy ten termin został określony w umowie.
Natomiast, gdy termin płatności nie został określony w
umowie dostawcy należą się automatycznie odsetki bez
konieczności upominania w terminie:

30 dni od daty otrzymania przez dłużnika faktury lub
równorzędnego wezwania do dokonania zapłaty
-jeżeli data otrzymania faktury lub równorzędnego
wezwania do zapłaty nie jest określona, w terminie 30
dni od dnia otrzymania towarów lub usług

jeżeli dłużnik otrzyma fakturę lub równorzędne
wezwanie do zapłaty wcześniej niż towary lub usługi - w
terminie 30 dni od otrzymania towarów lub usług.
Wysokość odsetek za opóźnienie w płatnościach określana
jest na podstawie odsetek stosowanych przez Europejski
Bank Centralny- tzw. stopy referencyjnej powiększonej o
co najmniej siedem punktów procentowych. W przypadku gdy
płatność dotyczy kraju gdzie płatność dokonywana jest w
innej walucie niż Euro, to stopą referencyjną będzie
odpowiadająca jej stopa wyznaczona przez bank centralny
tego państwa. Poza odsetkami wierzyciel może domagać się
również odszkodowania z tytułu kosztów które poniósł
przez opóźnienie w płatnościach spowodowane przez
dłużnika /chyba że ten ostatni nie odpowiada za
opóźnienie/.
Dyrektywa nie reguluje transakcji zawieranych z
konsumentami, odsetek związanych z innymi płatnościami,
np. płatnościami dokonywanymi na mocy przepisów prawa
czekowego i wekslowego, płatnościami dokonywanymi w
charakterze odszkodowania za szkody, w tym płatnościami
ze strony towarzystw ubezpieczeniowych.
Zainteresowanych tym tematem odsyłamy do
dyrektywy 2000/35/EC
Parlamentu Europejskiego
z dnia 29.06.2000 r. dotyczącej przeciwdziałania
opóźnieniom w płatnościach w transakcjach handlowych.
Czego nie może zająć
komornik?
Podstawowe zasady ograniczeń w
zakresie egzekucji prowadzonych
przez komorników sądowych biorą
między innymi w ochronie
rolników oraz zapewniają
minimalne wynagrodzenie,
pozwalają także zachować
przedmioty użytku domowego oraz
te, bez których nie zdolni
jesteśmy do pracy zawodowej.
Egzekucja z rachunków
bankowych
Ograniczenie w tym zakresie
obejmuje rachunki
oszczędnościowe oraz
oszczędnościowo-rozliczeniowe,
niezależnie od zawartych przez
dłużnika umów pozostają pod
ochroną, czyli są wolne od
zajęcia. Jednak tylko do
wysokości 3-krotnego
przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia w sektorze
przedsiębiorstw , bez wypłat
nagród z zysku.
Wyjątek stanowi
wierzytelność z tytułu
alimentów, gdzie egzekucja
dotyczy pełnej wartości w
zakresie obowiązku ich spłat. W
przypadku wypłacania pieniędzy z
rachunków bankowych
przedsiębiorców sąd może nakazać
wypłatę zobowiązań finansowych z
tytułu wynagrodzeń dla
pracowników zatrudnionych u
dłużnika na okres do 3 miesięcy
w wysokości minimum za pracę.
Egzekucja z wynagrodzenia
Komornik nie może zając całości
wypłaty dłużnika. Nawet gdy
egzekwowane są alimenty, może
zostać potrącone do 60 proc. z
całości pensji po odliczeniu
wszystkich składek
ubezpieczeniowych i podatku. Do
pełnej wysokości mogą zostać
egzekwowane dodatkowe wypłaty
premie roczne czy nagrody, jeśli
dotyczą zaspokojenia świadczeń
alimentacyjnych. Jeśli dotyczą
one innych należności niż
alimenty, sąd nie może zając
więcej niż 50 proc.
wynagrodzenia.
Kwoty wolne od potrąceń za
pracę to:
-
minimalne wynagrodzenie, 75 %
wynagrodzenia przy potrąceniu
zaliczek pieniężnych oraz
- 90 %
wynagrodzenia przy potrąceniu
kar pieniężnych o których mowa w
Kodeksie Pracy.
Ile zatem
komornik może pozostawić
dłużnikowi minimalnej kwoty na
przeżycie?
W przypadku osób nie
pobierających stałego
wynagrodzenia bądź rolnika,
prawo mówi o pozostawieniu
środków niezbędnych na
utrzymanie rodziny przez co
najmniej dwa tygodnie. Ocena
wysokości kwoty pozostaje w
gestii komornika.
Egzekucja z ruchomości
Sąd nie może zając
wszystkich ruchomości. Powinien
zapewnić, mimo posiadanych
długów, minimum egzystencji
rodzinie dłużnika oraz samemu
dłużnikowi.
Można zatem
zachować:
- rzeczy codziennego
użytku,
- niezbędne do osobistej
pracy zarobkowej
- oraz surowce
niezbędne do produkcji na okres
jednego tygodnia. I tutaj
wyjątek - wyłączenie pojazdów
mechanicznych. Komornik
zobowiązany jest do ustalenia,
jaki zawód wykonuje dłużnik i
zadecydować o minimum, które mu
przysługuje.
Nie podlegają również egzekucji:
sprzęty domowe, przedmioty
niezbędne do nauki, zapasy
żywności i opały na okres
jednego miesiąca, pościel,
bielizna czy ubranie, przedmioty
kultu religijnego lub wszelkie
inne o zdolności użytkowej.
Wspomniana ochrona rolników
opiera się na ochronie
inwentarza, który nie może
zostać zajęty i reguluje to
szczegółowo rozporządzenie
ministra sprawiedliwości z dnia
16 maja 1996 roku. Zabrania się
także zajęcia narzędzi i
urządzeń rolniczych, nawozów,
ośrodków ochrony roślin. W
przypadku zaliczek
kontraktacyjnych uzależnione
jest to od zobowiązań z tytułu
alimentów.
Od 1 lutego 2005 Sejm zabronił
także egzekwowania należności z
tytułu unijnych bezpośrednich
dopłat dla rolników. Jednak
kiedy środki unijne trafia na
konto rolnika, będą mogły być
egzekwowane przez komornika bez
względu na ich pochodzenie.
Pozostałe ograniczenia
W zakresie egzekwowanych od
dłużnika dóbr chronione są
między innymi: sumy i
świadczenia w naturze których
przeznaczenie to wyjazdy
służbowe, sumy od Skarbu Państwa
(jak stypendia, wsparcia), chyba
że powstał obowiązek
alimentacyjny, również
wierzytelności dłużnika od
państwa z tytułu dostaw, robót ,
usług nie przekraczających 75
proc. każdorazowej wpłaty.
Komorniki nie może zająć trzech
czwartych świadczeń z
ubezpieczeń osobowych oraz
odszkodowania z ubezpieczeń
majątkowych. Całkowicie
zwolnione od egzekwowania są
natomiast: wszelkie świadczenia
alimentacyjne, rodzinne, dodatki
rodzinne, pielęgnacyjne,
porodowe i dla sierot zupełnych.
źródło: Gazeta podatkowa.
Czy adwokat miał prawo
odmówić udziału w czynnościach
egzekucyjnych?
Adwokatom nie wolno brać udziału
w czynnościach egzekucyjnych.
Zakaz ten nie odnosi się
wprawdzie do czynności sądowych
ani związanych z egzekucją z
nieruchomości, jednak dotyczy
wszelkich innych czynności.
Wynika to z par. 58 zbioru zasad
etyki adwokackiej i godności
zawodu, uchwalonego przez
Naczelną Radę Adwokacką 10
października 1998 r.
Czy komornik musi zawiadamiać
strony o każdej dokonanej
czynności?
Oczywiście, komornik jest
obowiązany do zawiadamiania
strony o każdej dokonanej
czynności, o której terminie nie
była zawiadomiona i przy której
nie była obecna. Na jej żądanie
udziela też wyjaśnień o stanie
sprawy.
Co aktualnie jest tytułem
egzekucyjnym?
Obecnie są nimi:
• prawomocne lub podlegające
natychmiastowemu wykonaniu
orzeczenia sądów i ugody przed
nimi zawarte, akt notarialny, w
którym dłużnik poddał się
egzekucji (musi on obejmować
obowiązek zapłaty sumy
pieniężnej lub uiszczenia rzeczy
oznaczonych tylko co do gatunku
ilość określonej ilości, czy
obowiązek wydania rzeczy
indywidualnie oznaczonej albo
lokalu, nieruchomości lub statku
wpisanego do rejestru; zawsze
jest konieczne wpisanie do aktu
terminu zapłaty, uiszczenia lub
wydania);
• akt notarialny, w którym
właściciel nieruchomości albo
wierzyciel wierzytelności
obciążonej hipoteką, niebędący
dłużnikiem osobistym, poddał się
egzekucji z obciążonej
nieruchomości albo
wierzytelności, w celu
zaspokojenia wierzyciela
hipotecznego (wysokość
wierzytelności musi być w akcie
określona wprost albo za pomocą
klauzuli waloryzacyjnej, akt
powinien także określać warunki
upoważniające wierzyciela do
prowadzenia egzekucji, musi być
również wskazany termin, do
którego wierzyciel może wystąpić
o nadanie temu aktowi klauzuli
wykonalności);
• akt notarialny, w którym
niebędący dłużnikiem właściciel
ruchomości lub prawa obciążonych
zastawem, poddaje się egzekucji
z tych obciążonych wartości w
celu zaspokojenia zastawnika
(konieczne jest określenie w
akcie wysokości wierzytelności
podlegającej zabezpieczeniu i
termin, do którego wierzycielowi
wolno domagać się nadania aktowi
klauzuli wykonalności). I inne.
Tytuł egzekucyjny zaopatrzony w
klauzulę wykonalności jest
tytułem wykonawczym, czyli
podstawą egzekucji.
Jak odliczyć
wierzytelność nieściągalną?
Korekta podatku należnego
związanego z towarami lub
usługami jest możliwa także
w przypadku wierzytelności
odpisanych jako
nieściągalne, czyli kosztów
uzyskania przychodów w
świetle ustawy o podatku
dochodowym. Korekta obejmuje
także kwotę podatku wliczoną
w kwotę wierzytelności
nieściągalnej. Aby korekta
była możliwa, niezbędne jest
spełnienie kilku warunków.
Dostawa towarów bądź
świadczenie usług musi odbyć
się na rzecz osoby
posiadającej status czynnego
podatnika VAT, niebędącej w
trakcie likwidacji lub
postępowania upadłościowego.
Same wierzytelności należy
udokumentować w deklaracji
podatkowej, ale nie mogą one
być uregulowane lub zbyte.
Ponad to od chwili
wystawienia faktury służącej
odpisaniu wierzytelności nie
może minąć 5 lat - licząc od
roku, w którym ją
wystawiono. Wierzyciel
powinien również dopełnić
obowiązku zawiadomienia
dłużnika o odpisaniu
wierzytelności, z
uwzględnieniem 28-dniowego
terminu spłaty. Korekta może
objąć rozliczenie za okres
następujący po miesiącu
poinformowania dłużnika o
konieczności spłaty.
Jeśli po dokonaniu korekty
należność została
uregulowana, podatnik musi
zwiększyć VAT należny w
rozliczeniu za okres
uregulowania zaległości.
Częściowe jej uregulowanie
zwiększa podatek w
odniesieniu do danej części.
Warto jednak zapamiętać, że
zastosowanie ulgi nie jest
możliwe, jeśli między
wierzycielem i dłużnikiem
istnieją określone związki.
(źródło: Gazeta Prawna)
Dłużnik w stanie upadłości -
co z majątkiem?
Wniosek o ogłoszenie
upadłości może złożyć
dłużnik jak i wierzyciel.
Jednak wniosek składany
przez dłużnika, z tytułu iż
posiada większą wiedzę o
przedsiębiorstwie niż
wierzyciel, jest różny od
wniosku składanego przez
wierzyciela.
Wierzyciel, może wystąpić z
wnioskiem o ogłoszenie
upadłości dłużnika, w
sytuacji gdy dłużnik pomimo
wcześniejszych wezwań do
zapłaty nie uregulował
zobowiązania.
Przesłanką ogłoszenia
upadłości jest:
1. Trwałe zaprzestanie
płacenia długów.
Krótkotrwałe wstrzymanie
płacenia długów na skutek
przejściowych trudności nie
stanowi przesłanki do
ogłoszenia upadłości.
2. Stan majątkowy dłużnika,
który nie wystarcza na
spłatę długów.
Aczkolwiek ogłoszenie
upadłości dłużnika znacznie
ogranicza możliwość
dochodzenia roszczeń przez
wierzycieli. W przypadku
tego postępowania jest
ustanawiana tak zwana masa
upadłościowa, której zasoby
powinny pokryć zobowiązania
upadłej firmy.
W pierwszej kolejności z
masy upadłości pokrywane są:
* koszty postępowania
upadłościowego;
* koszty postępowania
układowego poprzedzającego
ogłoszenie upadłości;
* wydatki połączone z
zarządem i likwidacją masy
upadłości;
* podatki;
* inne daniny publiczne;
* wsparcia dla upadłego i
jego rodziny, oraz ciążące
na nim należności
alimentacyjne;
* należności za pracę;
* renty z tytułu
odszkodowania za wywołanie
choroby, niezdolności do
pracy, kalectwa lub śmierci;
* koszty ostatniej choroby;
* zwykłego pogrzebu
upadłego.
Niestety, ale wierzytelności
kontrahentów handlowych
należą dopiero do kategorii
szóstej i mogą być
zaspokojone po spłaceniu
należności zaliczanych do
kategorii od I do V.
Po ogłoszeniu upadłości
dłużnik traci możliwość
korzystania i rozporządzania
należącym do niego
majątkiem. Majątek ten
stanowi masę upadłości,
którą zarządza syndyk
wyznaczony przez sąd.
Natomiast wierzyciel takiego
dłużnika powinien dochodzić
swoich roszczeń w ramach
postępowania upadłościowego.
Aby w ogóle sądownie
przyznano prawo do
wierzytelności, to w tej
sytuacji wierzyciel
upadłego, musi w oznaczonym
terminie zgłosić sędziemu -
komisarzowi swoją
wierzytelność na piśmie.
c.d.n.